با دست راست وبا دست چپ هر گاه در آن انگشترى باشد كه نام خدا در آن نقش باشد به شرط آنكه ملوث نشود والا حرام است وطول دادن در بيت الخلا وتخلى بر قبور مؤمنين هر گاه موجب هتك ايشان نباشد والا حرام است وهمراه داشتن پول سفيد بلكه مطلقا هر گاه اسم خدا بر آن نقش باشد مگر آنكه پنهان باشد ( وبعيد نيست الحاق هر چه محترم باشد مثل قرآن بعضا أو كلا وتربت سيد الشهداء عليه السلام ومانند اينها ) ومكروه است سخن گفتن در غير مقام ضرورت مگر آنكه ذكر خدا يا آية الكرسي يا حكايت اذان يا دعاى در حق عطسه كننده به گفتن يرحمك الله باشد ( مسألة 1 ) مكروه است حبس كردن بول يا غائط وگاهى حرام مىشود مثل آنكه ضرر داشته باشد وگاهى واجب مىشود مثل اين كه شخص با وضو باشد ووقت نماز هم تنگ شده باشد به حدى كه اگر بخواهد تخلى كند ديگر وقت گنجايش وضو ونماز نداشته باشد وگاهى مستحب مىشود مثل اين كه ادراك امر اهمى موقوف بر آن باشد ( مسألة 2 ) در چند وقت بول كردن مستحب است وقت اراده نماز ووقت اراده خواب وپيش از جماع وبعد از بيرون آمدن منى وپيش از سوار شدن بر حيوانات در جائى كه پياده شدن وسوار شدن بر أو مشكل باشد وپيش از سوار شدن در كشتى هر گاه بيرون آمدن دشوار باشد ( مسألة 3 ) اگر لقمه نانى در بيت الخلا افتاده باشد مستحب است آن را برداشته بعد از بيرون آمدن از بيت الخلا آن را بشويد وبخورد . ( باب پنجم در احكام وضو ودر آن چند فصل است ) ( فصل أول ) در موجبات ونواقض وضو وان چند امر است ( أول ودوم ) بول وغائط است كه خارج شود از موضع اصلى چه معتاد باشد چه غير معتاد يا از موضع عارضى با انسداد اصلى يا بدون آن به شرط آنكه معتاد باشد يا خروج آن بر حسب خروج معتاد باشد پس در عارضى غير معتاد كه خروج آن بر حسب خروج متعارف نباشد اشكال است وأحوط ناقض بودن آن است مطلقا خصوص هر گاه در پائين معده باشد وفرق نيست ما بين اين كه كم باشد يا زياد حتى اگر به قدر يك قطره بول باشد يا آنكه سر شيشه اماله كه بيرون مىآيد آلوده بغائط باشد بلى رطوبات ديگر غير بول وغائط كه از مخرجين بيرون مىآيد ناقض نيست وهم چنين است كرم وهسته خرما وشياف وأمثال اينها هر گاه آلوده بغائط نباشند ( سيم ) بادي است كه خارج شود از مخرج غائط به شرط آنكه آن از معده باشد خواه با صدا